GRENADIER PANCERNY, Normandia (czerwiec) 1944

Grenadier Pancerny z I batalionu 125 pułku grenadierów pancernych, wchodzącego w skład 21. Dywizji Pancernej. Normandia, czerwiec 1944 roku. (Panzergrenadier-Regiment 125 der 21. Panzer Division)

Grenadier Pancerny ubrany jest w standardowy wełniany mundur wojsk lądowych (powszechnie stosowaną w owym czasie kurtkę mundurową M42, spodnie M43). Dla celów kamuflażowych przywdział celtę (indywidualna płachta namiotowa/przeciwdeszczowa tzw. Zeltbahn 31 w kamuflażu Splittertarnmuster A/31), uzupełniając maskowanie o nałożony na hełm pokrowiec (także w kamuflażu Splittertarnmuster A/31). Tak ubrani żołnierze byli trudniejsi do wykrycia, co szczególnie w warunkach pełnej żywopłotów Normandii (i często urządzanych w nich zasadzek), było dla wojsk alianckich dodatkowym utrudnieniem.
Na pasie znajduje się ładownica do karabinu Mauser 98k oraz bakelitowy futerał do lornetki, chlebak z menażką oraz bagnet. Za pas główny została włożona składana saperka. Oporządzenie dopełnia piaskowa lornetka 6×30 oraz standardowa broń główna żołnierzy Wehrmachtu – karabin Mauser 98k. Na mankiecie rękawa widoczna jest opaska AFRIKA, nadawana weteranom walk w Afryce. Buty na nogach, to powszechnie stosowane trzewiki M37.

Warto przy tym dodać, że „reaktywowana” po zakończeniu Kampanii Afrykańskiej 21. Dywizja Pancerna, posiadała w swoich szeregach dość liczne grono żołnierzy, którzy z dywizją zaliczyli afrykański szlak bojowy. Ich doświadczenie bojowe oraz znajomość sposobu walki aliantów, miały w warunkach Normandii nieocenione znaczenie.
21. Dywizja Pancerna swój „drugi” szlak bojowy rozpoczęła 6 czerwca 1944 roku. Obsadzając rejon Caen, weszła do walki jeszcze przed desantem morskim, wydzielając część swoich sił do powstrzymania lądujących na wschodniej flance inwazji brytyjskich spadochroniarzy (z 6 Dywizji Powietrznodesantowej). Była przy tym jedyną dużą (niemiecką) jednostką pancerną, która w czasie D-Day wprowadziła do działań niemal całość swoich sił.