GRENADIER PANCERNY, Ardeny (grudzień) 1944

Grenadier Pancerny z 60 Pułku Grenadierów Pancernych, wchodzącego w skład 116 Dywizji Pancernej, Ardeny, grudzień 1944 roku. (Panzergrenadier von Panzer-Grenadier-Regiment 60 der 116. Panzer Division)

Gefreiter z pułku grenadierów pancernych ma na sobie standardowy płaszcz polowy późniejszej wersji (M42), charakteryzujący się m.in. powiększonym kołnierzem.
Spod płaszcza wystaje kołnierz kurtki mundurowej modelu M42. Na głowie znajduje się hełm wzoru M42 wraz z siatką służącą do doraźnego zamocowania kamuflażu. Na pasie głównym znajdują się dwie ładownice do karabinu Mauser 98k, pokrowiec ze składaną łopatką, bagnet, chlebak z manierką, tzw. „kokosem” oraz włoską menażką. Całość uzupełnia celta (płachta namiotowa/przeciwdeszczowa). Pas główny podtrzymywany jest przez parciane szelki pasa głównego. Broń główną stanowi karabin Mauser 98k.
Niemiecka ofensywa w Ardenach (przy niemal całkowitym panowaniu aliantów w powietrzu), zakładała prowadzenie natarcia w warunkach, które uniemożliwiałyby szersze wykorzystania lotnictwa.
Dodatkowo, spodziewany mróz, śnieg i mgły, miały stanowić nie tylko osłonę przed nieprzyjacielskimi samolotami, ale też utrudnić obronę jednostkom amerykańskim. Po doświadczeniach wyniesionych z frontu wschodniego zakładano, że wojska amerykańskie adaptując się warunków zimowych, będą mniej skuteczne w walce. Co jednak istotne – pomimo faktu, że pogoda odgrywała decydującą rolę w niemieckich planach, a do tego OKW dostatecznie zdawało sobie sprawę z tego, że prowadzenie walk zimą wymaga znaczącego doposażenia żołnierzy, nie każda z jednostek została dostatecznie przygotowana do zimowej ofensywy.