Taktyka działania zwiadowców podczas wykonywania zadania.

20110508-1231 DSC14004Taktyka działania zwiadowców podczas wykonywania zadania.

Zwiadowcy powinni obserwować, podsłuchiwać i przeszukiwać teren i przedmioty terenowe znajdujące się na drodze i w pobliżu drogi marszu. Działają oni w ten sposób, aby wszystko widzieć i słyszeć, a równocześnie szybko posuwać się do przodu.

W marszu zwiadowcy szybko i sprawnie przeszukują napotykane przedmioty terenowe, zwracając szczególną uwagę na oznaki demaskujące obecność nieprzyjaciela oraz na zaminowane odcinki terenu. O swych spostrzeżeniach meldują dowódcy.

Zwiadowcy maszerują w nakazanym kierunku po wskazanej drodze w takiej odległości jeden od drugiego, aby mieć możność porozumienia się ze sobą głosem, tj. mniej więcej 15-40m jeden od drugiego. Na drodze marszu, zwiadowcy mogą napotkać teren o różnej rzeźbie, np.: wzgórza, wąwozy, oraz różne przedmioty terenowe, jak pojedyncze zabudowania, osiedla itp. W każdym wypadku, zwiadowcy powinni z zachowaniem najwyższej ostrożności w różny sposób przeszukiwać je i badać.

Przeszukując wąwóz lub jar, jeżeli nie można go rozpoznać z góry, jeden ze zwiadowców idzie jego brzegiem, a drugi schodzi na dół i idzie dołem. Robić to muszą w taki sposób, aby w razie potrzeby jeden drugiemu mógł okazać pomoc, a równocześnie, aby obaj mieli ciągłą łączność wzrokowa z dowódcą. Przy napotkaniu na drodze marszu wzgórza, zwiadowcy powinni je obejść z obu stron, idąc stokami i nie wchodząc na grzbiet. Jeżeli jednak zachodzi konieczność wysunięcia się na grzbiet wzgórza, zwiadowcy muszą obejrzeć go dokładnie, maskować się i nie zatrzymując się szybko przejść na przeciwległy stok.

Napotkane pojedyncze zabudowania zwiadowcy badają początkowo od zewnątrz. Jeden ze zwiadowców zajmuje stanowisko w takim miejscu, aby mieć pod ostrzałem okna i drzwi budynku, drugi zaś, mając broń gotową do strzału, podchodzi najpierw do ściany bez okien i drzwi i podsłuchuje, co się dzieje wewnątrz budynku, a następnie obchodzi budynek dookoła i zagląda do okien i drzwi. Po takim obejrzeniu budynku z zewnątrz zwiadowca wchodzi do środka i przeszukuje wszystkie pomieszczenia oraz strych i piwnicę.

Przechodząc przez las, zwiadowcy powinni być bardziej czujni i uważni, zachowywać się cicho, by nie zdradzić swej obecności. W lesie należy działać ostrożnie, by nie wpaść w zasadzkę i zwracać uwagę na wierzchołki drzew znajdujących się w pobliżu drogi, badając, czy nie kryje się tam nieprzyjaciel. W nocy zwiadowcy posuwają się cicho, unikając przy tym wzniesień i wykorzystując wgłębienia terenowe, by móc zaobserwować nieprzyjaciela na tle nieba.

W wypadku oświetlenia terenu przez nieprzyjaciela zwiadowcy padają na ziemię i obserwują. Napotkawszy na drodze zapory inżynieryjne, przeszkody lub pola minowe zwiadowcy wystawiają znaki ostrzegawcze i maszerują, szukając obejść. W razie braku obejść, pokonują przeszkody przy użyciu etatowych lub podręcznych środków.

Zauważywszy nieprzyjacielski czołg, zwiadowcy natychmiast meldują o tym dowódcy, kryją się w fałdach lub pokryciu terenu, przygotowują granaty przeciwpancerne lub wiązki granatów i starają się zniszczyć go. Zwiadowcy meldują również dowódcy o pojawieniu się nieprzyjacielskich samochodów. W przypadku zatrzymania się jądra patrolu, zwiadowcy również zatrzymują się w miejscu, skąd prowadzą obserwację przedpola i o wszystkim, co zauważyli, meldują dowódcy patrolu.